Interfejs diagnostyczny - czy można samodzielnie odczytać błędy samochodu?

Jeżeli w samochodzie zapala się przykładowo kontrolka „check engine”, zazwyczaj oznacza to duże wydatki. Pierwsze trzeba ponieść już na etapie diagnozy - przeciętne warsztaty liczą sobie około 100 zł za sprawdzenie, w czym jest problem. Czy można zatem samodzielnie odczytać błędy i zaoszczędzić?

Odpowiadamy od razu na tytułowe pytanie. Tak, na rynku
dostępne są zestawy diagnostyczne, które pozwalają łatwo sprawdzić i
ewentualnie usunąć błędy komputera samochodu. Standardowy zestaw składa się z
interfejsu diagnostycznego oraz oprogramowania (dołączanego na płycie albo do
ściągnięcia online). Żeby móc cokolwiek zdziałać, przyda się również program do
diagnostyki samochodowej - znajdziecie zarówno proste wersje darmowe, jak i
płatne profesjonalne.

OBD 2 - co to takiego?

Odczytanie błędów jest możliwe dzięki OBD 2, czyli On Board Diagnostics 2. To tak zwany ujednolicony system diagnostyki pokładowej. Każde auto z OBD 2 zostało wyposażone w identyczne gniazdo i ten sam system kodowania informacji o samochodzie. OBD 2 obowiązuje na terenie krajów Unii Europejskiej od 2001 roku dla aut z silnikami benzynowymi i od 2003 roku dla tych z silnikami wysokoprężnymi. Często montowano go również w starszych pojazdach.

Jeżeli chcecie sprawdzić, czy Wasze auto ma OBD 2, wystarczy
poszukać gniazda pod deską rozdzielczą między kolumną kierownicy a linią
środkową. Przeważnie nie jest ono zaślepione ani zakryte.

Jak wykonać diagnostykę?

Wykonywanie diagnistyki trzeba zacząć od zainstalowania
oprogramowania na komputerze. Potem wystarczy go uruchomić, podłączyć złącze
diagnostyczne do komputera, a następnie do portu OBD 2 w samochodzie. Kolejno
należy przekręcić kluczyk w stacyjce do pierwszej pozycji, wcisnąć połącz w
oknie systemu diagnostycznego i poczekać. Interfejs powinien odczytać błąd i
podać jego dokładny kod. Awarię bez względu na to, czego dotyczy, trzeba będzie
usunąć. Z niektórymi naprawami można poradzić sobie samodzielnie i w ten sposób
zaoszczędzić. Jeżeli jednak sprawa jest poważniejsza, lepiej zdać się na pomoc
profesjonalisty. Gdy usuwaliście problem sami, ponownie zdiagnozujcie samochód
po zakończeniu naprawy. W przypadku odpowiedniej interwencji, auto powinno
przestać zgłaszać jakiekolwiek problemy.

Kody błędów

Kody błędów, które wyrzuca interfejs diagnostyczny mają trójelementową
strukturę. Pierwszy znak to zawsze litera. B oznacza awarię dotyczące nadwozia,
C - podwozia, P - układu napędowego, a U - komunikacji sieciowej. Drugi znak to
cyfra: 0, 2 lub 3 - kody błędów zgodne z ISO/SAE, 1 - kod charakterystyczny dla
producenta. Trzeci element, ponownie cyfra, mówi o miejscu awarii:  1 - układ dolotowy i paliwowy, 2 - układ
dolotowy i paliwowy w obwodzie wtryskiwaczy, 3 - układ zapłonowy, 4 - układy
kontroli emisji, 5 - systemy kontroli prędkości i biegu jałowego, 6 - obwody
wyjściowe komputera, 7 lub 8 - układ przeniesienia napędu.

Czy warto kupować tani interfejs diagnostyczny?

Kiedy chcecie używać interfejsu diagnostycznego wyłącznie do prywatnych celów, spokojnie wystarczy Wam najprostsze urządzenie za niewielkie pieniądze. Koszty samodzielnej diagnozy będą jeszcze niższe, gdy wykorzystacie darmowe oprogramowanie do pobrania online - takie programy bardzo dobrze sprawdzą się do odczytania i skasowania błędów.

Cennik zużytych katalizatorów znajdziecie na naszej stronie.